Wanda Wika

Apel

Wandzia przyszła na świat 23 czerwca 2024 – we własne imieniny i Dzień Ojca. Od narodzin jest dziewczynką uśmiechniętą, niepłaczącą, ciekawą świata i lubiącą długo spać. We wrześniu 2025 zdiagnozowano u niej cukrzycę typu 1. Jest to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy błędnie atakuje i niszczy komórki beta, odpowiadające za produkcję insuliny. W efekcie organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny, co prowadzi do nadmiernego stężenia glukozy we krwi. Cukrzyca typu 1 u dziecka oznacza dla rodzica natychmiastowe przestawienie całego życia na tryb ciągłej czujności i zarządzania medycznego przez 24 godziny na dobę. Doba przestaje dzielić się na dzień i noc, a zaczyna na cykle pomiarów, przeliczeń i reakcji na wahania glukozy. Zwykłe jedzenie przestaje być spontaniczne. Każdy posiłek wymaga precyzyjnego oszacowania gramatury węglowodanów oraz tłuszczów i białek, a następnie przeliczenia tego na odpowiednią dawkę insuliny z uwzględnieniem aktualnego poziomu cukru i planowanej aktywności. Przespane w całości noce stają się rzadkością. Rodzice regularnie budzą się na alarmy z systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM), reagują na spadki cukru (hipoglikemię) podawaniem szybkich cukrów lub korygują wysokie poziomy (hiperglikemię) dodatkową dawką insuliny. W tle zawsze towarzyszy niepokój o nagłe niedocukrzenie, zwłaszcza gdy dziecko przebywa poza domem. Rodzic nosi na sobie pełną odpowiedzialność za decyzje o dawkowaniu leku, co bywa psychicznie wyczerpujące. Każde wyjście z domu wymaga spakowania apteczki: zapasowych sensorów, wkłuć, insuliny, glukometru oraz pod ręką zawsze obecnej glukozy. Dodatkowo rodzic staje się edukatorem – musi przeszkolić opiekunów w żłobku i rodzinę, jak reagować w sytuacjach zagrożenia. Na poziom cukru wpływają nie tylko posiłki, ale też emocje, infekcje, wysiłek fizyczny, a nawet zmiana pogody. Nawet przy idealnie wyliczonej dawce wyniki mogą zaskoczyć, co wymaga od rodzica ogromnej cierpliwości i wyrozumiałości dla samego siebie.

W sierpniu 2026 zdiagnozowano u Wandzi dychawicę oskrzelową, znaną powszechnie jako astma oskrzelowa. Jest to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych. Charakteryzuje się ona trzema głównymi elementami: napadową dusznością, świszczącym oddechem oraz uporczywym kaszlem. Ta świeża diagnoza przyniosła ze sobą całkowicie nowe obowiązki. Nasza codzienność to teraz także obowiązkowe inhalacje z użyciem specjalnej komory inhalacyjnej dla dzieci.

1,5% podatku ma realny wpływ na komfort życia Wandzi, do którego swoją pomocą przyczyniają się Państwo.

Z całego serca dziękujemy za każde wsparcie, życzliwość i obecność na naszej drodze.

Rodzice Wandzi

Zebrane środki są wydatkowane zgodnie z regulaminem Fundacji, z przeznaczeniem na poprawę stanu zdrowia oraz warunków bytowych Podopiecznego.