Szymon Soból

Szymonek urodził się 6 grudnia 2021 roku. Od samego początku jego życie wyglądało trochę inaczej niż życie większości dzieci. Urodził się z zespołem Downa, rozszczepem wargi i podniebienia, wadą serca, obustronnym niedosłuchem, obniżonym napięciem mięśniowym oraz wnętrostwem.

Już od pierwszych miesięcy swojego życia wymagał wielu wizyt u lekarzy, terapii i rehabilitacji. Z czasem nauczyliśmy się, że każdy, nawet najmniejszy postęp Szymonka, może być dla nas ogromnym powodem do radości. Kiedy miał 18 miesięcy, przyszła kolejna, najtrudniejsza próba. Szymonek zachorował na ostrą białaczkę szpikową. Zamiast beztroskiego dzieciństwa pojawiły się szpitale, chemioterapia, długie leczenie i ogromny strach o jego życie. Leczenie onkologiczne zakończył w grudniu 2024 roku. Wtedy mogliśmy wreszcie zacząć patrzeć trochę dalej i skupić się na tym, żeby Szymuś mógł rozwijać się i nadrabiać to, co zabrała mu choroba. Rehabilitacja stała się ogromną częścią jego życia. Przez cały ten czas Szymonek bardzo ciężko pracował. Korzystał z rehabilitacji, terapii logopedycznej, integracji sensorycznej i wielu innych zajęć. Jeździliśmy również na turnusy rehabilitacyjne. I w końcu wydarzyło się coś, na co czekaliśmy bardzo długo. Szymonek nauczył się chodzić. Dla nas jego pierwsze samodzielne kroki były czymś znacznie większym niż tylko nauką chodzenia. Były dowodem na to, jak wiele można osiągnąć dzięki wytrwałości, rehabilitacji i ogromnej pracy. Niestety, problemy z kolankami sprawiły, że jego droga do samodzielności znowu została przerwana. Szymonek przeszedł operację jednego z kolan. Po zabiegu musi na nowo uczyć się wielu rzeczy, które wcześniej już potrafił. Dzisiaj znowu potrzebuje dużo rehabilitacji, żeby odzyskać sprawność i wrócić do chodzenia. A przed nim kolejne wyzwania. W październiku 2026 roku Szymonka czeka operacja związana z wnętrostwem. W lipcu 2027 roku planowana jest natomiast kolejna operacja drugiego kolanka. Wiemy już, że po tych zabiegach znów czeka nas długa i intensywna praca. Ćwiczenia, rehabilitacja i cierpliwe pokonywanie kolejnych małych kroków. Patrzymy jednak na Szymonka i wiemy, że on już nieraz pokazał nam, jak wielką ma w sobie siłę. Nauczył się chodzić raz. Wierzymy, że nauczy się ponownie. Chcemy zrobić wszystko, żeby mógł odzyskać sprawność, rozwijać się, być jak najbardziej samodzielny i po prostu cieszyć się dzieciństwem.