Nikodem Sieczkarek

Apel

Nikodem ma 10 lat. Od samego początku mierzyliśmy się z różnymi trudnościami. Jeszcze w brzuchu owinął się pępowiną, przez co poród musiał odbyć się przez cesarskie cięcie w trybie pilnym.

Później Nikoś rozwijał się z lekkim opóźnieniem względem rówieśników, jednak lekarze twierdzili, że mieści się w normie — na jej pograniczu, ale wciąż w normie. W wieku 3 lat nie potrafił mówić, miał trudności z nawiązywaniem kontaktu, szybko się denerwował i wpadał w złość. Gdy miał 4 lata, wstępnie zdiagnozowano u niego afazję z zaburzeniami sprawności ruchowej.

Trafił do dobrych specjalistów — neurologopedy i rehabilitanta. Dzięki ich pomocy zaczął mówić, jednak do dziś wypowiada głównie pojedyncze słowa i nie rozwija zdań. W szkole pani pedagog specjalna zauważyła u niego cechy autystyczne. Znów zaczęły się wizyty u lekarzy, badania i testy, aż w końcu usłyszeliśmy diagnozę: spektrum autyzmu.

Niestety wszystko trwało bardzo długo. Aktualnie syn nie tylko mało mówi i nie nawiązuje kontaktu, ale coraz bardziej pogłębiają się także trudności w jego zachowaniu. Pojawia się agresja, złość, bicie, wyzywanie. Na lekcjach zdarza mu się rzucać zeszytami, książkami, a nawet ławką. Ucieka również na ulicę, ponieważ nie dostrzega realnego zagrożenia.

Nikodem nie potrafi samodzielnie zadbać o higienę, a o jedzeniu trzeba mu przypominać. Dopiero teraz udało nam się załatwić dla niego klasę specjalną — wcześniej nie było miejsc. Wizyty u psychiatry odbywają się prywatnie, a terminy są bardzo odległe.

Każdego dnia walczę o choć chwilę normalności dla mojego synka. Chcemy rozpocząć terapię ze zwierzętami oraz zajęcia w wodzie, ponieważ tylko one dają mu moment spokoju i wyciszenia. Chcielibyśmy także zapisać go na treningi boksu, aby mógł bezpiecznie rozładować napięcie.

Niestety wszystko wiąże się z dużymi kosztami. Ja nie pracuję, ponieważ jestem stale przy synku oraz jego siostrze, która również jest w trakcie diagnozy. Mąż natomiast coraz bardziej podupada na zdrowiu, pracując na trzech etatach, by utrzymać naszą rodzinę.

Dlatego z całego serca proszę o pomoc, aby Nikoś mógł zacząć żyć lepiej.

Pozdrawiam serdecznie,

Renata, mama Nikosia

Zebrane środki są wydatkowane zgodnie z regulaminem Fundacji, z przeznaczeniem na poprawę stanu zdrowia oraz warunków bytowych Podopiecznego.