Maksymilian Micek

Maksymilian (10 l.) w wieku 3,5 roku został zdiagnozowany pod kątem mutyzmu wybiórczego (MW). Dziecko, które nie wykazywało lęku przed pójściem do przedszkola i mówiło dużo, budując zdania złożone, od otwarcia oczu rano do ich zamknięcia wieczorem, przestawało się komunikować w sytuacjach stresowych, ale też czasem w domu i wśród najbliższych znajomych. Pojawiły się zamrożenia i napady lęku, a każdej nocy budził się z płaczem. Podczas takich ataków nie potrafiliśmy się z nim skomunikować, mogliśmy tylko być obok i czekać.

Metodą małych kroków (ze wsparciem Fundacji Mutyzm Wybiórczy Reaktywacja) zaczęliśmy pracę z Maksem w domu, co paradoksalnie ułatwiła nam pandemia, bo przedszkole było zamknięte – a więc jeden z czynników stresogennych został odcięty. Równocześnie już wtedy stwierdzono hipotonię posturalną i nad poprawą napięcia mięśniowego z Maksymilianem pracowali fizjoterapeuci. Podczas każdych ćwiczeń w sali musiał być jeden z rodziców, żeby odczytywać z mimiki dziecka potencjalne problemy i blokady, żeby rozładować napięcie, zanim dojdzie do zamrożenia. Trwało to wiele miesięcy, zanim Maksymilian zaczął wypowiadać pojedyncze słowa i zdania do swojej fizjoterapeutki, a rodzic mógł czekać na niego przed salą ćwiczeń, a nie być obok.

Z końcem 2021 roku nasz syn przestał wpasowywać się w profil dziecka z mutyzmem wybiórczym, jednocześnie zmiana, jaka w nim zaszła, skłoniła nas do kolejnych konsultacji. Wiosną 2022 r. ostatecznie wycofano diagnozę MW, a zastąpiono ją: spektrum autyzmu, zespół Aspergera. Mając w pamięci czas z mutyzmem – to tak jakby nam, rodzicom, ktoś zdjął z pleców ogromny ciężar.

W 2026 roku diagnoza brzmiała: autyzm dziecięcy i afazja. Nadal Maks rehabilituje się w celu poprawienia czucia schematu własnego ciała. Im szybciej rośnie, tym bardziej zaburza się równowaga. I tak w kółko – dwa kroki do przodu, krok w tył.

Na ten moment kontynuujemy zajęcia rewalidacyjne i rehabilitację. Oprócz tego Maksymilian raz w tygodniu chodzi na terapię TUS, SI oraz basen – uczy się pływać, a przy okazji wzmacnia te partie ciała, które są osłabione.

Priorytetem jest również dla nas stała opieka kliniki okulistycznej, ponieważ Maksymilian ma specyficzną wadę i konieczny jest ciągły monitoring stanu wzroku;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Do tej pory to my pomagaliśmy w tego typu przedsięwzięciach, dzisiaj jesteśmy z drugiej strony – zwracamy się z prośbą o pomoc.

Pomyślcie o nas, wypełniając swoje deklaracje podatkowe za bieżący rok. Dziękujemy za każde wsparcie.

Sabina Micek (mama)