Wiktoria Urbańska

Apel

Wiktoria ma prawie 20 lat. I od prawie 20 lat toczy najtrudniejszą walkę – o życie bez bólu.

Moja córka przyszła na świat z ogromnym bagażem cierpienia. Dziś lista jej diagnoz jest dłuższa niż marzenia, które kiedykolwiek mogła wypowiedzieć…

Mózgowe porażenie dziecięce, Padaczka ogniskowa lekooporna, Niedowład spastyczny czterokończynowy, Encefalopatia niedotleniowo-niedokrwienna,

Znaczne opóźnienie rozwoju i niepełnosprawność intelektualna, Poważne zaburzenia pracy serca.

A do tego masywna, postępująca skolioza odcinka piersiowo-lędźwiowego, która każdego dnia deformuje jej ciało i odbiera komfort życia.

Wiktoria nie chodzi. Nie siedzi samodzielnie. Nie mówi.

Wymaga całodobowej opieki i pomocy we wszystkich czynnościach.

Jestem jej mamą, rękami, nogami, głosem i całym światem.

Największym przeciwnikiem jest dziś ogromna skolioza. Operacja kręgosłupa wciąż jest możliwa, ale lekarze jasno mówią – ryzyko przewyższa potencjalne korzyści.

Organizm Wiktorii jest zbyt obciążony. Dlatego na ten moment pozostaje intensywna, wielospecjalistyczna rehabilitacja i stała obserwacja.

Musimy zrobić wszystko, by spowolnić postęp deformacji i zmniejszyć ból.

Każdy dzień naszej codzienności to walka o sprawność, o oddech bez napadu padaczki, o rozluźnienie spastycznych mięśni, o chwilę bez cierpienia.

Wiktoria potrzebuje:

– stałej, specjalistycznej rehabilitacji,

– wizyt u wielu lekarzy,

– leków przeciwpadaczkowych,

– sprzętu rehabilitacyjnego (wózek inwalidzki, pionizatory, ortezy, gorsety ortopedyczne),

– regularnej wymiany i dostosowywania sprzętu do jej rosnącego, zmieniającego się ciała.

Choroba to nie tylko rehabilitacja. To także codzienne potrzeby – pampersy, podkłady, środki pielęgnacyjne, suplementy, które pozwalają jej organizmowi funkcjonować.

To wydatki stałe, nieuniknione, miesiąc w miesiąc.

To wszystko generuje ogromne koszty. Koszty, których sama nie jestem w stanie udźwignąć.

Choć Wiktoria nie powie „dziękuję”, jej oczy mówią wszystko. W nich jest życie. W nich jest wola walki.

W nich jest miłość, która daje mi siłę każdego dnia wstawać i robić wszystko od nowa.

Nie proszę o cud.

Proszę o szansę na dalszą rehabilitację.

Proszę o mniejszy ból.

Proszę o spokojniejsze jutro dla mojej córki.

Każda wpłata to realna pomoc.

Każde udostępnienie to kolejna osoba, która może otworzyć serce.

Dzięki Wam Wiktoria może żyć godniej. Może mieć mniej bólu. Może mieć więcej czasu.

Z całego serca dziękuję za każdą złotówkę, każde dobre słowo i każdą formę wsparcia.

Mama Wiktorii

Zebrane środki są wydatkowane zgodnie z regulaminem Fundacji, z przeznaczeniem na poprawę stanu zdrowia oraz warunków bytowych Podopiecznego.