Maksymilian Dzik

Apel

Nasze życie zmieniło się nagle 13 lutego 2024 roku, kiedy u naszego syna Maksymiliana zdiagnozowano cukrzycę typu 1. Był to dla nas wszystkich ogromny szok – choroba przyszła niespodziewanie i całkowicie odmieniła naszą codzienność. Diagnoza była trudna do zrozumienia, szczególnie dla dziecka, które z dnia na dzień musiało zmierzyć się z nową rzeczywistością pełną ograniczeń, kontroli i lęku o zdrowie.

Od początku leczenia Maksymilian korzysta z pompy insulinowej, która stała się nieodłącznym elementem jego życia. Każdy dzień to ciągłe monitorowanie poziomu cukru, reagowanie na nagłe spadki i wzrosty glikemii oraz nauka funkcjonowania z chorobą, która wymaga stałej czujności – zarówno od dziecka, jak i od nas, rodziców.

Robimy wszystko, aby zapewnić Maksymilianowi jak najlepsze warunki do rozwoju i możliwie normalne dzieciństwo mimo choroby. Dużym wsparciem są dla niego zajęcia sportowe, które pomagają utrzymać lepszą kontrolę glikemii, wzmacniają organizm i pozytywnie wpływają na samopoczucie. Aktywność fizyczna jest ważnym elementem terapii, ale wiąże się z dodatkowymi kosztami.

Chcielibyśmy również zadbać o lepszą i szybszą komunikację oraz dostęp do nowoczesnych rozwiązań wspierających codzienne funkcjonowanie i monitorowanie choroby. Wymaga to specjalistycznego sprzętu i narzędzi, które niestety nie są refundowane.

Zwracamy się z ogromną prośbą o pomoc i wsparcie. Każda wpłata to dla nas realna szansa na zapewnienie Maksymilianowi bezpieczeństwa, stabilizacji i możliwości dalszego rozwoju mimo choroby. Dziękujemy za każde okazane serce, zrozumienie i pomoc.

Rodzice