Ignacy Krzyżanowski

Apel

Ignaś od urodzenia bardzo dużo spał, co od początku budziło nasz niepokój. Wykonaliśmy liczne badania: badania krwi, USG przezciemiączkowe, konsultacje neurologiczne. Każdy mówił, że wszystko jest w porządku, że nie powinniśmy się martwić. Ja jednak czułam, że coś jest nie tak.

Dostaliśmy skierowanie na badanie mikromacierzy z ogromnym, pięciomiesięcznym czasem oczekiwania. Podjęliśmy więc decyzję o wykonaniu prywatnego badania WES Cito całej rodzinie — i to wtedy poznaliśmy diagnozę. Później wynik mikromacierzy tylko ją potwierdził. Gdy Ignaś miał 3 miesiące, rozpoczęliśmy fizjoterapię metodą Bobath, bo słabo podnosił główkę. Przed diagnozą słyszeliśmy, że napięcie jest jedynie delikatnie obniżone i „wszystko się wyćwiczy”. Niestety okazało się inaczej… Choroba powstała de novo, całkowicie niespodziewanie — ciąża przebiegała wzorowo, poród również. A jednak przyszło nam zmierzyć się z tak trudnym wyrokiem.

Dziś Ignaś jest intensywnie rehabilitowany metodą Bobath i Vojty. Pracuje z neurologopedą i pozostaje pod opieką wielu specjalistów: neurologa, kardiologa, okulisty (uciekające oczko), audiologa (regularne badania słuchu co 6 miesięcy), psychologa. Jeździmy też na zajęcia z kinezjologii. Większość wizyt i terapii jest prywatna. Ignaś ma obecnie półtora roku, a jego rozwój jest na poziomie około 8-miesięcznego dziecka.

Zbieramy środki, aby móc codziennie wspierać go w walce o jak najlepsze funkcjonowanie. Niestety nikt nie potrafi powiedzieć, jak będzie rozwijał się w przyszłości — czy będzie chodził, mówił, jak poradzi sobie z codziennością. My jednak walczymy o niego każdego dnia.

Dziękujemy!
Rodzice Ignasia