Bartosz Kopko

Apel

Bartosz urodził się 3 kwietnia 2022 roku z wieloma wrodzonymi wadami, które od pierwszych chwil życia wymagały intensywnej opieki medycznej. Już w trakcie ciąży zdiagnozowano u niego poważne problemy zdrowotne, jednak po narodzinach okazało się, że są one bardziej złożone, niż pierwotnie zakładano.
Bartuś przyszedł na świat w 33. tygodniu ciąży w Suwałkach, skąd natychmiast został przetransportowany do Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Tam spędził pierwsze osiem miesięcy życia, przechodząc liczne badania, zabiegi i leczenie.
Nasz synek cierpi na wiele wrodzonych wad, tj.: wadę serca (PDA i koarktację aorty), agenezję nerki, zespół jelita krótkiego, wynicowanie pęcherza typu kloaki, agenezję odbytu, zrotowany żołądek, rozszczep kości krzyżowej i rozejście spojenia łonowego oraz zakotwiczony rdzeń kręgowy w tłuszczaku. Co więcej, z powodu wrodzonego zaburzenia odporności, wymaga comiesięcznego podawania immunoglobulin.
Pierwsze miesiące życia Bartosza były wyjątkowo trudne. Przeszedł trzy zakażenia sepsą, w tym bardzo groźny wstrząs septyczny, który zagrażał jego życiu. Wstrząs septyczny to jeden z najcięższych stanów medycznych, jednak nasz syn pokazał niesamowitą siłę, przezwyciężając go. Niestety, infekcje te odbiły się na jego zdrowiu – osłabiły płuca, które teraz są bardzo podatne na wszelkie infekcje.
Podczas pobytu w szpitalu Bartosz przeszedł zabieg na serce oraz pierwszy etap operacji urologicznej, w której trakcie oddzielono przewód pokarmowy od moczowego i wyprowadzono stomię. Po zakończeniu intensywnej hospitalizacji rodzina mogła wrócić do domu, jednak codzienność związaną z opieką nad Bartkiem trudno nazwać zwyczajną.
Bartuś cierpi na zespół jelita krótkiego, co oznacza, że jego jelita są zbyt krótkie, aby mogły przyswoić wartości odżywcze z pokarmu stałego. Dlatego każdego dnia przez 15 godzin musi być żywiony pozajelitowo za pomocą specjalnego cewnika Broviac. Obsługa tego systemu wymaga od nas ogromnej wiedzy i precyzji, ponieważ przygotowywanie mieszanek żywieniowych i cały proces muszą odbywać się sterylnie. Nawet najmniejsze niedopatrzenie grozi zakażeniem cewnika, które może stanowić poważne zagrożenie dla życia Bartka.
Każda gorączka Bartosza jest sygnałem alarmowym, ponieważ może oznaczać potencjalne zakażenie cewnika Broviac. W takich przypadkach niezbędna jest natychmiastowa konsultacja lekarska i przeprowadzenie szczegółowych badań.
Przed Bartusiem wciąż stoją kolejne wyzwania, jednak jeden z najważniejszych etapów leczenia jest już za nim. Długo wyczekiwana, niezwykle ciężka i skomplikowana operacja urologiczno-ortopedyczna została przeprowadzona 18 września 2025 roku.
W trakcie części urologicznej zabiegu pęcherz moczowy, z którym Bartosz od urodzenia żył „na wierzchu”, został schowany do wnętrza ciała. Jednocześnie przeprowadzono etap operacji ortopedycznej – założono wewnętrzne śruby stabilizujące miednicę, które pozostają u Bartka do dziś.
Po operacji prognozy lekarzy zakładały, że Bartosz rozpocznie naukę chodzenia dopiero na początku 2026 roku. Ku ogromnemu zaskoczeniu wszystkich, gdy 4 listopada 2025 otrzymał zgodę jedynie na pierwsze, bardzo ostrożne próby nauki chodzenia, już tydzień później samodzielnie biegał.
Choć operacja zakończyła się sukcesem, Bartek nadal wymaga regularnej rehabilitacji oraz dalszego leczenie pozostałych wrodzonych wad, które są niezbędne, aby mógł się dalej rozwijać i funkcjonować jak najlepiej.
Przekazanie 1,5% podatku na Bartosza pozwoli na zapewnienie mu najlepszej opieki medycznej, lekarstw, rehabilitacji oraz sprzętu, którego potrzebuje, by dalej walczyć o zdrowie i sprawność.
Dziękujemy za każde wsparcie!