Łucja Antosik

Apel

Cześć, mam na imię Łucja. Choć jestem jeszcze bardzo mała, stoczyłam już wiele trudnych bitew o życie. Przyszłam na świat w 25. tygodniu ciąży jako skrajny wcześniak – ważyłam zaledwie 800 gramów. Mój start był niezwykle ciężki: otrzymałam tylko 2 punkty w skali Apgar, wymagałam natychmiastowej reanimacji i intubacji, a mój stan od początku był krytyczny.

W kolejnych dniach lekarze stwierdzili u mnie ciężką zamartwicę, obustronne wylewy IV stopnia do mózgowia i móżdżku oraz krwotok z pękniętej wątroby. Przeszłam trzy bardzo poważne operacje: wszczepienie zbiorniczka do główki z powodu narastającego wodogłowia, zamknięcie przewodu w serduszku oraz skomplikowaną laseroterapię oczu. Najważniejszą walkę – o życie – udało mi się wygrać.

Dziś jednak każdego dnia walczę o swoją sprawność. Przez długi czas byłam karmiona wyłącznie przez sondę, ale dzięki intensywnej rehabilitacji i zabiegowi plastyki języka nauczyłam się pić z butelki. Codziennie uczestniczę w fizjoterapii, która pomaga mi robić małe kroki naprzód. Mimo to w wieku 2 lat nadal nie potrafię samodzielnie siedzieć, pełzać, chodzić ani komunikować się. Lekarze zdiagnozowali u mnie dziecięce porażenie mózgowe oraz opóźniony rozwój psychoruchowy.

Dodatkowo jestem dzieckiem słabosłyszącym i skrajnie słabowidzącym – reaguję jedynie na silne światło i kontrasty z powodu rozległych uszkodzeń mózgu. Mimo tak wielu trudności nie poddaję się – jestem radosna i każdego dnia pokazuję, jak bardzo chcę walczyć.

Koszty rehabilitacji, wizyt specjalistycznych i niezbędnego sprzętu są ogromne i przekraczają możliwości moich rodziców. Dlatego z całego serca proszę o wsparcie. Każdy gest daje mi szansę na większą sprawność i lepsze, zdrowsze jutro. Dziękuję, że jesteście ze mną.