Mikołaj Biernacki

Apel

Podczas bilansowego badania czterolatków w listopadzie 2019 roku okazało się, że Mikołaj nie widzi na lewe oczko. Zostaliśmy skierowani do specjalisty, a w poradni okulistycznej wykryto u naszego synka odwarstwienie siatkówki oraz wrodzoną wadę rozwojową tarczy nerwu wzrokowego. Wymagało to natychmiastowej interwencji. Trafiliśmy do szpitala, a stamtąd do kliniki okulistycznej, jednak mimo początkowej kwalifikacji do zabiegu operację odroczono…

Pomimo licznych konsultacji i kolejnych badań żaden lekarz nie decydował się na przeprowadzenie operacji. Otrzymywaliśmy sprzeczne informacje, dlatego zaczęliśmy szukać pomocy poza granicami kraju. Ostatecznie podjęto nas w klinice w Greifswaldzie, gdzie regularnie monitorowano stan oka.

W 2025 roku, z powodów rodzinnych, nie mogliśmy pojechać na kontrolę do Niemiec. Badanie wykonane w Polsce przyniosło druzgocącą wiadomość — siatkówka była całkowicie odwarstwiona i przedarta. Udało nam się pilnie dostać do szpitala w Poznaniu, gdzie pracuje jeden z najlepszych specjalistów zajmujących się siatkówką u dzieci. 2 października 2025 r. Mikołaj przeszedł pilną witrektomię.

Niestety zostaliśmy uprzedzeni, że ze względu na współistniejącą wadę rozwojową oraz zmiany obwodowe siatkówki istnieje duże ryzyko nawrotu. Najgorszy scenariusz stał się faktem — doszło do powikłań pooperacyjnych i ponownego odwarstwienia siatkówki.

Szpital, w którym operowano syna, odmówił reoperacji. Uzyskanie pilnej pomocy w innym wyspecjalizowanym ośrodku w Polsce okazało się praktycznie niemożliwe. Po wielu dniach spędzonych na telefonach i wysyłaniu wiadomości odpowiedź przyszła tylko z jednego miejsca — z kliniki w Greifswaldzie. Po analizie dokumentacji uznano, że reoperacja musi zostać wykonana w trybie pilnym, 11 grudnia. Tym razem jednak musimy pokryć pełne koszty leczenia, a na zebranie potrzebnej kwoty mamy zaledwie tydzień.

Dla nas najważniejsze jest to, że Mikołaj — choć wcześniej nie widział zupełnie — dziś potrafi policzyć palce, widzi ruch ręki, reaguje na światło. Oko wygląda prawidłowo, nie boli i wodząc za prawym, nie stanowi dla niego źródła wstydu czy dyskomfortu. Mikołaj jest dzieckiem bardzo skrytym i nieśmiałym. Marzymy, by żył bez bólu, lęku i konieczności kolejnych dramatycznych nagłych interwencji.

Dlatego z całego serca prosimy Państwa o pomoc.
Każdy gest, nawet najmniejszy, realnie wpływa na przyszłość naszego dziecka. Trudno znaleźć słowa, które wyrażą naszą wdzięczność — ale płynie ona z najgłębszych pokładów rodzicielskiego serca.

Dziękujemy za każdą pomoc i każde okazane wsparcie.

Z wyrazami wdzięczności
Rodzice Mikołaja.