Oliwia Szypulska

54 miesiące od początku leczenia. 47 miesięcy po przeszczepie komórek krwiotwórczych. TAK, TO JUŻ PRAWIE 4 LATA. Ostatnio, jak aktualizowałyśmy dane, była świeża diagnoza – jałowa martwica kości obu bioder i obu ramion. Dodatkowo okazało się, że martwica zawitała już do lewego kolana. Cud życia po leczeniu chemioterapią i przeszczepie szpiku ma swoje konsekwencje. Okazało się, że w moim przypadku konsekwencji jest bardzo dużo…

Ale jestem już po dwóch operacjach endoprotezoplastyki całkowitej stawów biodrowych, prawego i lewego. I prawie jest OK, oczywiście cały czas rehabilitacja, już chodzę, coraz mniej korzystam z wózka, czasami tylko na dłuższe spacery czy zakupy. Operacje miałam w Działdowie i to tylko dzięki życzliwości lekarza ortopedy, który zgodził się mnie przyjąć mimo nieukończenia 18. r.ż., i jego pomocy w przekonaniu systemu, że mogę się położyć w szpitalu dla dorosłych i mieć tę operację, i móc zacząć chodzić.

I cały czas jeździmy do ortopedów, teraz do Warszawy, bo barki robią w… Opolu??

Z poradni bólowej się nie wypisałam, tak na wszelki wypadek, choć dostać się do lekarza graniczy z cudem.

Teraz przygotowuję się do matury, będzie ciężko, przez kilka lat uczyłam się zdalnie, uwięziona w łóżku, nie wiem, jak ja dam radę. Zaraz jako osoba dorosła, 18-tka zbliża się wielkimi krokami, będę musiała kombinować, jak się nauczyć uczyć 😉 i ćwiczyć, i rehabilitować, i kontrolować onkologicznie.

Żeby żyć, trzeba się ruszać… Dziękuję serdecznie za każde wsparcie! Z pozdrowieniami, Oliwia.