Nadia Kopera

ZA UŚMIECHEM NADII KRYJE SIĘ CAŁA HISTORIA

Kiedy patrzę na Nadię, widzę przede wszystkim uśmiech. Widzę dziewczynkę, która cieszy się życiem, kocha ludzi, lubi być w centrum uwagi i potrafi rozświetlić swoim uśmiechem nawet zwyczajny dzień. Ale jako mama wiem, że za tym uśmiechem jest też ogrom pracy.

Nadia urodziła się z zespołem Downa. Kiedy miała zaledwie trzy miesiące, przeszła operację serca, która uratowała jej życie. Od tamtej pory regularne wizyty u lekarzy i terapeutów stały się częścią naszej codzienności. Kardiolog. Okulista. Co roku nowe okulary. Fizjoterapeuta, psycholog, pedagog, osteopata, terapeuta integracji sensorycznej, terapeuta zajęć percepcyjno-motorycznych, logopeda, ortodonta… Każdy z nich pomaga Nadii w czymś innym. W tym, żeby jej ciało było sprawniejsze. Żeby łatwiej było jej mówić i komunikować swoje potrzeby. Żeby lepiej radziła sobie z bodźcami. Żeby rozwijała koncentrację, percepcję i samodzielność. Żeby mogła po prostu jak najlepiej funkcjonować w świecie, który czasami stawia przed nią trochę większe wymagania. I właśnie dlatego nie patrzę na terapię jak na coś dodatkowego. Dla Nadii to część jej drogi. Czasami widzę, jak trudno jest jej coś osiągnąć, co dla innych dzieci przychodzi zupełnie naturalnie. Ale potem pojawia się ten moment… Pierwsze nowe słowo. Nowa umiejętność. Mały krok do większej samodzielności. Coś, czego jeszcze niedawno nie potrafiła. I wtedy wiem, że było warto. Chcemy nadal dawać Nadii dostęp do specjalistów, terapii, badań, rehabilitacji, okularów i wszystkiego, czego potrzebuje, aby mogła rozwijać się najlepiej, jak potrafi. Dlatego na końcu chcę Was poprosić tylko o jedno. Jeśli podczas tegorocznego rozliczenia podatku będziecie wybierać, komu przekazać swoje 1,5%, pomyślcie o Nadii. Wasze 1,5% może zamienić się w kolejną godzinę terapii, wizytę u specjalisty, nowe okulary albo kolejną możliwość, dzięki której Nadia zrobi swój następny mały, wielki krok.

Dziękuję, że chcecie być częścią jej drogi. Za każde 1,5%. Za każdą wpłatę. Za każde udostępnienie. I przede wszystkim – za to, że widzicie w Nadii nie tylko diagnozę, ale przede wszystkim cudowną, uśmiechniętą dziewczynkę, która każdego dnia pokazuje nam, jak wiele można osiągnąć małymi krokami.