Martyna Ostałowska

Apel

7 sierpnia 2004 roku urodziła się nasza córka, niestety przedwcześnie a na dodatek z niedotlenieniem okołoporodowym. W pierwszych tygodniach życia została zdiagnozowana u niej pylorostenoza.
Do dzisiaj Martyna ani razu nie osiągnęła 3 centylu na siatce centylowej. Jest dużo poniżej niej z powodu niedoczynności przysadki samotropinowej.

Ponadto odbyła wielokrotne hospitalizacje w wyniku nawracających zapaleń płuc, oskrzeli, omdleń, napadów padaczki, dwukrotnego wstrząśnienia mózgu, endometriozy, czy hospitalizacji w wyniku załamania psychicznego zagrażającemu jej życiu.

W wieku 8 lat miała założone tuby w uszach, ponieważ stwierdzono niedosłuch. Przy okazji usunięto migdałki, bo anginom nie było końca. Podczas tego pobytu w szpitalu nasz lekarz prowadzący zasugerował, że Martyna może mieć też problemy neurologiczne. Po kilku wizytach u neurologa i licznych badaniach potwierdziły się przypuszczenia lekarza. Kolejna jednostka chorobowa — syndrom Tourette’a.

Najgorsze jednak było jeszcze przed nami. Martyna wpadła w silną depresję.

Zaczęła się samookaleczać.

Cztery razy podjęła próby samobójcze. Wielomiesięczne pobyty w szpitalu, psychoterapia indywidualna, psychoterapia systemowa, TUSy i ustawienie leczenia farmakologicznego przyniosły chwilową poprawę. Jednak choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) potrafi zaskoczyć w najmniej oczekiwanym momencie.
Leki, które obecnie przyjmuje (9 tabletek dziennie), niestety kosztują bardzo wiele. Każdorazowe wykupienie leków dla naszej Córki w aptece, to koszt ponad 300 zł. Dodatkowo każda wizyta u psychiatry kosztuje nas 300 zł. Ubolewamy bardzo, ale w wyniku braków środków finansowych musieliśmy zrezygnować z psychoterapii: indywidualnej i systemowej. Co niestety nie wpływa dobrze na zdrowie Martyny.

W naszej czteroosobowej rodzinie pracuje jedynie mąż. Ja w styczniu 2017 byłam zmuszona zrezygnować z pracy zarobkowej, aby mieć Córkę pod ciągłą opieką.

Od 8 lat Martyna ma orzeczenia o nauczaniu indywidualnym. W wyniku lęków społecznych nie integruje się z rówieśnikami w szkole. Ma ogromne problemy, aby odnaleźć się w większej grupie.

Martyna nauczyła się już uśmiechać, tym samym ukrywać swoje problemy przed światem. Natomiast wciąż ma ogromne problemy, aby odnaleźć się w grupie rówieśniczej. Społecznie funkcjonuje bardzo słabo. Te wszystkie kolczyki, to jej maska, rodzaj ubrania. Poszukuje samej siebie, czyta dużo książek, pięknie rysuje. Od czterech lat uczy się samodzielnie języka japońskiego. Właśnie to daje Jej siłę i chęć do życia.

Niestety czasami spotykamy się z niezrozumieniem innych ludzi. Wtedy słyszymy: „Patrząc na Martynę nie widać, aby była chora!”

A przecież są choroby, których nie widać na pierwszy rzut oka.

I właśnie takim osobom jest o wiele trudniej pozyskać zrozumienie i wsparcie finansowe na leczenie.

Państwa pomoc, chociażby poprzez wpłatę tej symbolicznej złotówki, przybliży nas do celu i zapewni Martynie odpowiednią terapię oraz leczenie.

Nie chcemy stracić naszego dziecka!💔

Pamiętajcie nasi Kochani Darczyńcy, nie zawsze widać chorobę…

Wdzięczni za poświęcony czas i za każdy, nawet najmniejszy datek.

Rodzice Martyny.

Zebrane środki są wydatkowane zgodnie z regulaminem Fundacji, z przeznaczeniem na poprawę stanu zdrowia oraz warunków bytowych Podopiecznego.